Hayaletler sadece filmlerde olmaz. Gerçek hayatta da var. Hem de çok yakınımızda bir sürü hayalet yaşıyor! İnsansı görünümlü, bedeni olan hayaletlerden bahsediyorum. Hani varmış gibi görünen ama aslında yok olan insanlardan. Kendisi hayalet olup da, bizim var sandığımız insanlardan.
Genelde içine doğduğumuz ailelerde var hayaletler. Var gibi görünüyor, sürekli konuşuyor, çok iddalı, sorsan senin hayatındaki her şey onun varlığı sayesinde, onun başarısı. Eyleme bakıyorsun yok, icraat yok, faaliyet yok, sana hiçbir faydası yok, hayatında fiziksel olarak bile varolmuyor, anca laf anca konuşma anca telkin ve manipülasyonla, olmadı tehditle zorbalıkla seni var olduğuna ikna etmeye çalışıyor. Ama yok.
Al sana hayalet işte. Fiziksel olarak hiçbir olayında yanında değil, yardımı desteği hiç bir şeyi yok. Bak sen şu hayalete. Var işte hayaletler, aramızda yaşıyormuş gibi yapıyorlar ama aslında yoklar.
Kendi fiziksel hayatından, kendi algısından kopmuş, kendi hayatında bile fiziksel olarak var olamayan, görevlerini yapamayan, hatta yapmamak için bahaneler uyduran, bahane yetmiyorsa, anlamsız kaprislerle durduk yerde küslük yaratıp, kendi aklının belirsiz sınırlarında hayallerle kendini avutan, kendi akıl sağlığını koruyabilmek için “sanki gerçekten yapmış gibi” tarihi baştan yazan hayaletler var. Ona sorsan dünya onun sayesinde dönüyor sanarsın. Baksan göremezsin.
Daha zor olan seni de hayaletler alemine çekmeye çalışması. Onun bildiği hayat orada çünkü, senin gerçeklerle yüzleşerek, ayakların yere basarak, bütün kararlarının sonuçlarıyla cesaretle yüzleşerek, dürüstçe, onurla yaşamaya çalıştığın “gerçek” hayatına saldırması. Kendi sanrısal hayallerini, senin çok net ve emin olduğun gerçekliğine bulaştırmaya çalışması. İşte bu kötü birşey, bu bir zarar verme, bu bir zulüm, herkesin sadece zarar göreceği bir mücadele.
İşte bu hayaletlerden uzak durmalı, kendimizi korumalıyız. Her kim olursa olsunlar. Kendi gerçekliğimizi yaşayamadıktan sonra sadece kendimizi kandırmış olacağız. Herkes kendine, yine kendisine yakışanı borçlu. Hayaletlere ise hiçbir şey borçlu değiliz. Gönderelim gitsinler kendi alemlerine. Zorlamayalım, var etmeye çalışmayalım, kendimizi kandırmayalım.
Ya hayalet olalım, ya da hayatımıza bakalım.
